Εκσυχρονισμός – επέκταση χιονοδρομικού κέντρου Λαϊλιά Ένα έργο ανθρώπινης υπεροψίας και χλευασμού απέναντι στη φύση και το δασικό περιβάλλον

                                                                 

                                                                      δελτίο  τύπου

Στο Λαϊλιά γίνεται ένα πλέγμα έργων με το γενικό τίτλο «εκσυγχρονισμός – επέκταση του χιονοδρομικού κέντρου»

Περιλαμβάνει:

α.   εργασίες βελτίωσης αναβάθμισης της ήδη υπάρχουσας πίστας χιονοδρομίας με δυνατότητα τεχνητής χιόνωσης

β.   πίστα ξηρού σκι (dry slope) δίχως χιόνι, όπου οι σκιέρ γλιστούν σε ειδική πλαστική πίστα

γ.   πίστα tubing - ειδικά διαμορφωμένη, κατηφορική διαδρομή, σαν κανάλι ή τσουλήθρα, στην οποία οι αναβάτες γλιστρούν καθισμένοι σε μεγάλες φουσκωτές σαμπρέλες (tubes) που διαθέτουν χειρολαβές.

Το Σαλέ ανακαινίζεται.

Για τις ανάγκες σε νερό της τεχνητής χιόνωσης κατασκάφτηκε στο κάτω αριστερά (ανατολικά) μέρος της πίστας μια μεγάλη τρύπα (λιμνοδεξαμενή), σε τετραγωνικό περίπου σχήμα με στρογγυλεμένες γωνίες εμβαδού 50 Χ 50 μέτρων και βάθους 4 -5 μ., τα τοιχώματα και ο πυθμένας της οποίας είναι καλυμμένα με ειδική πλαστική μεμβράνη για τη συγκράτηση του νερού, συνολικού όγκου 7.500 – 8000 κυβικών μέτρων. Για τη διάνοιξη αυτής της τρύπας κόπηκαν αρκετά δέντρα.

 

Όλη αυτή η μίνι αυτοκρατορία του πλαστικού, που υπερτριπλασιάζει την έκταση των υπαρχόντων ως τώρα εγκαταστάσεων, έχει την έγκριση του  Δασαρχείου Σερρών, το οποίο μάλιστα θεωρεί ότι σε μια επιπρόσθετη έκταση 20,5 στρεμμάτων, χαρακτηρισμένη παλαιότερα σαν αναδασωτέα, η αναδάσωση έχει ολοκληρωθεί, οπότε, όταν αποχαρακτηριστεί, μπορεί να προστεθεί στον απαραίτητο για την ολοκλήρωση του έργου χώρο !  Εξυπηρετικότατο το δασαρχείο μας !

Η περιβαλλοντική μελέτη του έργου πήρε θετική γνωμοδότηση από την Επιτροπή Ανάπτυξης του Περιφερειακού Συμβουλίου Κ. Μακεδονίας (8/6/26) και τρεις μέρες μετά (11/6/26) εγκρίθηκε από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας – Θράκης  (ΑΕΠΟ).

Στη σελ. 20 της ΑΕΠΟ πληροφορούμαστε ότι «Ο εσυχρονισμός του χιονοδρομικού κέντρου ενισχύει την επιχειρησιακή και περιβαλλοντική του ανθεκτικότητα έναντι των αναμενόμενων επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής»  !

Δεν πειράζει, δηλαδή, που δεν πέφτει αρκετό χιόνι στο Λαϊλιά. Θα στήσουμε κανονάκια και θα ρίχνουν τεχνητό χιόνι. Αλλά θα φτιάξουμε και μια παράλληλη πίστα μικρότερη σε μήκος, η οποία θα είναι πλαστική και θα μπορεί να χρησιμοποιείται όλο το χρόνο, ακόμη και με 30 – 35 βαθμούς Κελσίου. Μια προσομοίωση με τη φυσική πίστα για να ρέει η αδρεναλίνη συνέχεια και όχι μόνο όταν ο ουρανός μάς χιονίζει.

Η ΑΕΠΟ (απόφαση έγκρισης περιβαλλοντικών όρων) είναι γεμάτη με φληναφήματα περί προστασίας του περιβάλλοντος, αφού τα έργα θα γίνουν, λέει, με αυστηρές προδιαγραφές και όρους. Φτάνει ακόμη να να προβλέπει και διαχωρισμό αποβλήτων στην πηγή, συλλογή τηγανέλαιων κουζίνας, υιοθέτηση καλών πρακτικών με «προτεραιότητα στην πρόληψη δημιουργίας αποβλήτων – επαναχρησιμοποίηση – ανακύκλωση» (σελ. 39 - 3.3.2), συνάμα ωστόσο μάς πληροφορεί ότι «κατά τη λειτουργία του έργου, οι ανάγκες σε πόσιμο νερό θα καλύπτονται από φιάλες εμφιαλωμένου νερού» ! (σελ. 15 – ii) 

Τόση φροντίδα για «την πρόληψη δημιουργίας αποβλήτων» ! Δε μας λέει βέβαια και πόσο θα κοστίζει η φιάλη, αλλά αυτό δεν είναι που μας απασχολεί εδώ. Το νερό εδώ το χρειαζόμαστε για να φτιάχνουμε τεχνητό χιόνι το χειμώνα (7.500 – 8000 κυβ. μέτρα νερού στη λιμνοδεξαμενή) και να καταβρέχουμε την πλαστική πίστα, όταν χρειάζεται στις κάψες του καλοκαιριού. Δε μας περισσεύει για να πίνουμε. Γεμίστε τον τόπο με άδεια πλαστικά. Μη σας απασχολεί όμως … θα τα δίνουμε για ανακύκλωση !

Μια άλλη χαρακτηριστική περίπτωση υποκρισίας είναι οι επανειλημμένες διαβεβαιώσεις για προστασία από την ηχορύπανση (μηχανήματα, αντλιοστάσια,  κίνηση οχημάτων κ.ά.) (σελ. 36 – Δ 3). Θα ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα να μην ενοχλούνται οι εργαζόμενοι, οι επισκέπτες  και οι κάτοικοι της … Άνω Ορεινής (σελ 20 ) .

Σίγουρα στην Ορεινή δε θα υπάρχει πρόβλημα ηχορύπανσης. Τι γίνεται όμως για την όχληση της άγριας πανίδας της περιοχής; Τι γίνεται με τους εντονότατους θορύβους από την χρήση των κανονιών τεχνητής χιόνωσης εκατέρωθεν της πίστας, τα οποία μάλιστα συνήθως χρησιμοποιούνται τις νύχτες του χειμώνα, τότε δηλαδή ακριβώς που τα άγρια ζώα είναι πιο ευάλωτα (λόγω ψύχους, δυσκολίας ανεύρεσης τροφής κ.ά.) κάποια μάλιστα βρίσκονται σε χειμέρια νάρκη; Απορούμε ύστερα γιατί λύκοι, τσακάλια και αγριογούρουνα κάνουν παρέλαση σε χωριά και πόλεις !

Σε άλλο σημείο δείχνουν την ευαισθησία τους για τη μη επικάλυψη του εδάφους «ώστε να μην αλλοιωθεί ο ρυθμός απορρόφησης των όμβριων …» (σελ. 43 – 3.5.2) .

Τι γίνεται, όμως, με την πλαστική πίστα και με τα 3000 τερ. μέτρα μουσαμά της λιμνοδεξαμενής; Αυτά δεν επικαλύπτουν το έδαφος, δεν αλλοιώνουν το ρυθμό απορρόφησης των όμβριων;

 

Η ΑΕΠΟ περιλαμβάνει πολλούς άλλους όρους και προϋποθέσεις που πρέπει να τηρηθούν για την προστασία του περιβάλλοντος και  μας λέει ότι «Η παρακολούθηση και εφαρμογή της παρούσας απόφασης ανατίθεται στο Δασαρχείο Σερρών» (Σελ. 27 - 2.12.17).

Εμείς αναρωτιόμαστε:  Με ποιον τρόπο θα ελέγχει την τήρηση των περιβαλλοντικών όρων το Δασαρχείο Σερρών, όταν αυτή η δημόσια υπηρεσία η επιφορτισμένη με την προστασία των δασών, της χλωρίδας και πανίδας των βουνών, όχι μόνο δε στάθηκε ικανή να κάνει την παραμικρή παρατήρηση για τα νερά, τα ζώα και το περιβάλλον του Λαϊλιά κατά τη διάρκεια της διαβούλευσης /γνωμοδότησης, αλλά δέχτηκε άκριτα και με απαράδεκτο τρόπο να τριπλασιάσει την έκταση αυτής  της μίνι αυτοκρατορίας  του πλαστικού και της κακογουστιάς που καμία σχέση δεν έχει με το σεβασμό και την προστασία του περιβάλλοντος;

Έχει τη διάθεση να το κάνει; Έχει τα μέσα και τον επαρκή αριθμό υπαλλήλων αντίστοιχων ειδικοτήτων γι΄αυτό το καθήκον;

·  Πώς, λογουχάρη, θα ελέγχει τις χειμωνιάτικες νύχτες τα ντεσιμπέλ του θορύβου από τη

   λειτουργία των κανονιών τεχνητής χιόνωσης επί τόπου στην πίστα ;

·  Πώς θα καταγράφει τις όποιες επιπτώσεις στα είδη πανίδας της περιοχής (διατάραξη του

   βιολογικού κύκλου των ζώων – αλλαγή συμπεριφοράς τους) από τη λειτουργία των κανονιών

   τεχνητού χιονιού;

·  Πώς θα μετρά – καταγράφει αν τα όμβρια ύδατα έχουν ομαλή ή όχι ροή κάτω από την πλαστική

   πίστα ή στο υπέδαφος της λιμνοδεξανής, όταν το νερό από τα χιόνια της πίστας που λιώνουν θα

   συγκεντρώνεται για να καταλήγει στη λιμνοδεξαμενή ;  (σελ. 14 – Α)

·  Πώς θα «λαμβάνει υπόψη … τους οικολογικούς παράγοντες» της περιοχής ; (σελ. 30 – 2.35)

   Πώς τους έλαβε υπόψη, όταν γνωμοδότησε για το έργο;  (Αναρμόδιο για γνωμοδότηση ;  )

·  Κατά πόσο θα επηρεάζονται αρνητικά οι βιοφυσικοί-βιολογικοί κύκλοι χλωρίδας και πανίδας στο

   διάδρομο της πίστας από τη χρήση τεχνητού χιονιού, το οποίο λιώνει μερικές βδομάδες αργότερα

   σε σχέση με το φυσικό, λόγω του κατά πολύ υψηλότερου βαθμού συμπύκνωσής του;

   Αυτό, σε συνδυασμό με τον θόρυβο των κανονιών μπορεί ή όχι να εκτοπίσει μόνιμα κάποια

   είδη άγριων ζώων από την περιοχή; Απασχολεί κανέναν αυτό εκεί στο δασαρχείο ή όχι ;

·  Πού και πώς θα διασκορπίζονται τα μικροσωματίδια πλαστικού από την τριβή των

   «χιονο»-πέδιλων πάνω στην πλαστική πίστα, ιδιαίτερα όταν φυσά αέρας;

·  Γιατί τόση επένδυση τόνων εξελιγμένων πλαστικών υλικών σε ένα βουνό του οποίου η ετήσια

   χιονοκάλυψη είναι ελαχιστότατη σε σύγκριση με όλα τα βουνά της ευρύτερης περιοχής;

   Τι νόημα έχει να μιλάμε για «χιονοδρομικό» κέντρο υπό τέτοιες συνθήκες ;

Πώς να εμπιστευτούμε, ως πολίτες, μια υπηρεσία η οποία μολονότι ταγμένη στην προστασία του δασικού περιβάλλοντος, εισηγείται ελαφρά τη καρδία ότι «ο σκοπός της αναδάσωσης, ήτοι η αναδημιουργία της δασικής βλάστησης στο σύνολο της έκτασης των 324 στρ., έχει επιτευχθεί και, συνεπώς, δύναται να κινηθεί η διαδικασία άρσης της αναδάσωσης» (σελ. 7 - 98). Και αυτό μόνο και μόνο για να διεκολυνθεί η κατασκευή ενός αντιπεριβαλλοντικού, υδροβόρου και ενεργοβόρου έργου, το οποίο απευθύνεται σε υψηλά βαλάντια και, το χειρότερο και πλέον επικίνδυνο, αποτελεί την επιτομή της ανθρώπινης υπεροψίας και χλευασμού απέναντι στη φύση και το δασικό περιβάλλον;

 

Υπάρχει βέβαια και ο ΕΟΣ (Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος), ο φορέας του έργου.

Θα περίμενε κανείς από έναν ορειβατικό σύλλογο περισσότερη ευαισθησία για διαφύλαξη της οικολογικής λειτουργίας του οικοσυστήματος του Λαϊλιά. Αντί όμως γι΄αυτό, τον βλέπουμε να πρωτοστατεί σε αυτό το πλαστικοποιημένο «όραμα» που υλοποιείται πάνω στο σώμα του εμβληματικού βουνού των Σερραίων, με τη γενναιόδωρη χρηματοδότησή του εκ μέρους της πολιτείας  (12.400.000 € από το Ταμείο Ανάκαμψης ως τώρα).

Η κριτική για την επιλογή αυτού του έργου από τον ΕΟΣ και όχι άλλων, συμβατών με το φυσικό περιβάλλον έργων, είναι πρωτίστως υπόθεση των μελών του συλλόγου, το αποτέλεσμα ωστόσο αυτής της επιλογής αφορά όλους τους (φορολογούμενους) Σερραίους πολίτες.

Μεγάλο ερωτηματικό για τη στάση του δήμου Εμ. Παππά σχετικά με το Μενοίκιο !

 

                                                              δελτίο  τύπου

Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ε. Παππά στις 29/10 προέκυψαν μεγάλα ερωτηματικά σε ό,τι αφορά της πραγματικές προθέσεις της δημοτικής αρχής για προστασία του Μενοικίου, που κινδυνεύει από τη σχεδιαζόμενη εγκατάσταση συστοιχιών μπαταριών αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας από τις λεγόμενες ΑΠΕ.

Συγκεκριμένα, στην πρόταση εκ μέρους της Πρωτοβουλίας Πολιτών να δεσμευτεί η δημοτική αρχή ότι δε θα ενοικιάσει τις απαιτούμενες για το έργο δημοτικές εκτάσεις, ήταν στην ουσία απορριπτική. Οι εκτάσεις δεν αποκλείεται να ενοικιαστούν. Στην επιπρόσθετη, επίσης, πρόταση εκ μέρους του προέδρου του Δ.Σ. του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος Σερρών να μην επιτρέψει ο δήμος τη διέλευση φορτηγών – μηχανημάτων των εταιρειών από τις δημοτικές εκτάσεις, δεν υπήρξε καμία απολύτως απάντηση/δέσμευση από τον κο δήμαρχο.

Τίποτε καλό δεν προοιωνίζεται με όλα αυτά.

 

Κατόπιν τούτων η κίνηση Πολιτών Σερρών «γη & ελευθερία» θεωρεί ότι ο αγώνας για διάσωση του Μενοικίου και τη διαφύλαξη των στοιχείων και των όρων ζωής που αυτό υποστηρίζει (ζωής φυσικής, οικονομικής, κοινωνικής) πρέπει να ενταθεί, ώστε να υποχρεωθούν τα τοπικά και κεντρικά πολιτικά όργανα να εγκαταλείψουν/αποτρέψουν κάθε σχέδιο για εγκατάσταση ολέθριων για το οικοσύστημα και την υδρολογική λειτουργία του ορεινού όγκου ενεργειακών βιομηχανικών συγκροτημάτων (ανεμογεννήτριες – φωτοβολταϊκά – μπαταρίες).

 

Εάν οι δημοτικές αρχές Σερρών και Εμ. Παππά θέλουν πραγματικά να διαφυλάξουν το βουνό, ας σπεύσουν, με ταχύτητα φωτός πλέον, να ζητήσουν επίσημα από την κυβέρνηση την κήρυξη του Μενοικίου «Απάτητο Βουνό» ή «Προστατευόμενο Τοπίο». Ας πράξουν τώρα, την ύστατη στιγμή, αυτό που όφειλαν να πράξουν δύο χρόνια πριν, όταν τους προτάθηκε, πλην όμως αυτοί αδιαφόρησαν.
Μπορούν βεβαίως να στηρίξουν, πολιτικά και οικονομικά στην πράξη, και την προσφυγή των πολιτών στο ΣτΕ. Διότι και αυτό ακόμη το ολίγιστο παραμένει ζητούμενο !

 

Αν δεν είμαστε ικανοί να δημιουργήσουμε, ας φροντίσουμε να μην καταστρέψουμε. Γιατί αν ίσως αύριο μεθαύριο έρθουν άνθρωποι πιο αισθαντικοί, ικανοί και άξιοι από εμάς, να βρουν στα χέρια τους μια μαγιά και τα απαραίτητα υλικά για να οικοδομήσουν έναν κόσμο πιο υποφερτό και αντάξιο του ανθρώπου.

                     φωτογραφία:  Χρήστος Πέννος

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ για τη ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ του ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ του ΝΕΡΟΥ

 

Η ΚΙΝΗΣΗ  ΠΟΛΙΤΩΝ  ΣΕΡΡΩΝ «γη & ελευθερία», ύστερα από τις πρόσφατες εξελίξεις στο ζήτημα των «εθελοντικών» λεγόμενων απορροφήσεων ΔΕΥΑ του νομού μας από την ΕΥΑΘ Α.Ε., θεωρεί ότι :

Ο κυβερνητικός εκβιασμός με πρόσχημα τα «μη διαχειρήσιμα χρέη» των ΔΕΥΑ είναι απαράδεκτος ηθικά, πολιτικά αλλά και δια της απλής λογικής. Διότι η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των χρεών σωρεύτηκε ακριβώς λόγω της κυβερνητικής ενεργειακής πολιτικής των τελευταίων ετών.
Δε γίνεται αποδεκτό οι δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης αποχέτευσης, που εξυπηρετούν ολόκληρες κοινωνίες, να προμηθεύονται ηλεκτρικό ρεύμα με οικιακό τιμολόγιο.
Δε γίνεται αποδεκτό οι κυβερνώντες να έχουν εκτινάξει στα ύψη το ενεργειακό κάοστος και να κατηγορούν μετά τις ΔΕΥΑ για «ενεργοβόρες και οφειλέτριες».
Πώς είναι δυνατόν ο υπαίτιος να προβάλλει σαν επιχείρημα αυτή την κατάσταση για την οποία ο ίδιος ευθύνεται, προκειμένου να εξαναγκάσει ΔΕΥΑ και Δήμους σε «εθελοντικές» δήθεν συγχωνεύσεις/απορροφήσεις ;

Πώς είναι δυνατόν, και σε ό,τι αφορά ιδιαίτερα τη  ΔΕΥΑ Βισαλτίας, να την εγκαλούν για χρέη ποιοι, το κράτος και η κυβέρνηση, που δε χρηματοδοτεί το Κατάστημα Κράτησης Νιγρίτας, για να ανταπεξέλθει στα δικά του χρέη από χρήση νερού, αποπληρώνοντάς τα στη ΔΕΥΑ Βισαλτίας;
Είναι, λοιπόν εντελώς απαράδεκτη και απουκρουστική αυτή η απαίτηση του κεντρικού κράτους.

Την ίδια στιγμή υπόσχονται πώς θα καλύψουν – χρηματοδοτήσουν το μεγαλύτερο μέρος των χρεών των φρόνιμων / υπάκουωνΔΕΥΑ, εκείνων δηλαδή, που θα δεχτούν να απορροφηθούν από την ΕΥΑΘ Α.Ε. Άρα, λεφτά υπάρχουν, αλλά μόνο για τους υποτακτικούς …
Όμως ΟΤΑ σημαίνει Οργανισμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Αυτό ακριβώς οφείλουμε να διασφαλίσουμε με κάθε θυσία :  να παραμείνουν οι ΔΕΥΑ ελεγχόμενες από τα τοπικά πολιτικά όργανα (δημοτικά συμβούλια) και όχι να παραδοθούν βορά στα παιχνίδια τζόγου των χρηματιστηρίων.

Προτείνουμε:

 

Ø  Τα χρήματα που υπάρχουν για τις «εθελοντικά» αυτοκτονούσες ΔΕΥΑ, να διατεθούν για την κάλυψη-ρύθμιση των υπαρχόντων χρεών τους, χωρίς κανένα εκβιασμό για την αυτοδιάλυση και απορρόφησή τους από την Α.Ε. ΕΥΑΘ.
Οι ΔΕΥΑ αυτές να διατηρηθούν/επαδημοτικοποιηθούν, για να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών, έχοντας στον έλεγχό τους τις πηγές, τα δίκτυα και τα σχετικά με το νερό (ύδρευση-άρδευση-αποχέτευση) περιουσιακά δημοτικά στοιχεία.
(Η Απόφαση ΣτΕ 1886/2022 έκρινε ότι ο καθορισμός των τιμολογίων ύδρευσης πρέπει να τελεί υπό τον ουσιαστικό έλεγχο του Κράτους για τη διασφάλιση της προσβασιμότητας στο πόσιμο νερό )

 

Ø  Άμεση νομοθετική πρόβεψη για υπαγωγή των ΔΕΥΑ σε βιομηχανικό τιμολόγιο προμήθειας ηλεκτρικού ρεύματος, με αναδρομική ισχύ. Αυτό θα εξαλείψει το μισό σχεδόν ενεργειακό κόστος-χρέος των ΔΕΥΑ.

 

                                Ο κυβερνητικός εκβιασμός δε θα περάσει

                      φωτογραφία : βάθρα στην Ορέσκεια Βισαλτίας
                      από #serres #exploregreece #travelgreece